Van ruige heuvels tot topkwaliteit: het verhaal van onze nieuwe olijfolie

kalamatakarma
4 jan
4 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 20 jan

Onze nieuwe olijfolie van de familie Georgikeas!

In mijn vorige verhaal noemde ik de familie Georgikeas al. Op aanraden van de molenmeester van de coöperatieve perserij in Kambos zijn we hen gaan opzoeken. “Hun olie,” zei hij zonder aarzeling, “staat jaar na jaar bij de beste test-rapporten van de hele regio.” Dat soort uitspraken nemen we hier in Mani, waar kwaliteit geen marketingwoord is maar een manier van leven, serieus.

Oost Mani: topkwaliteit buiten de commerciële lijsten

Oost Mani behoort tot de absolute wereldtop als het gaat om hoogwaardige olijfolie. In internationale vakkringen staat deze regio hoog genoteerd wanneer men kijkt naar chemische zuiverheid, polyfenolgehalte en smaak.

Wat maakt deze streek zo bijzonder?

De kracht van stress

Olijfbomen in Mani groeien onder omstandigheden die allesbehalve comfortabel zijn. Arme, rotsige bodems. Nauwelijks irrigatie. Veel zon. Constante wind. Grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht. Deze ‘stress’ dwingt de boom om zich aan te passen.

De olijven blijven klein en compact, met:

een stevige schil
een relatief grote pit
een lage waterinhoud

Dat maakt ze:

minder kwetsbaar voor kneuzing
minder gevoelig voor schimmels
beter bestand tegen oxidatie

Beschadiging is een van de belangrijkste oorzaken van een verhoogde zuurgraad. Juist hier, waar de natuur streng is, blijven de olijven opvallend gezond. In combinatie met zorgvuldige oogst en snelle persing resulteert dat in een extreem lage zuurgraad.

Een lage zuurgraad is geen smaak, maar een kwaliteitskenmerk. Het wijst op gezonde olijven, versheid en het behoud van waardevolle stoffen zoals polyfenolen.

Kentro, het kloppend hart

De gaarde van de familie Georgikeas ligt in gebied Kentro. De naam zegt alles: de kern, het hart. Letterlijk en figuurlijk. Hier, op ongeveer 635 meter hoogte, komen de omstandigheden van Oost Mani in hun meest pure vorm samen.

We brengen hier tijd door, niet vluchtig, maar lang genoeg om het ritme te voelen. Wie mijn vorige blogs heeft gelezen, herkent het beeld: de ruigheid van het landschap, de stilte, de sobere schoonheid, de diepe verbondenheid met het land.

Een familie, een ritme

De gaarden worden volledig beheerd door Jorgos (75) en zijn vrouw Irini. Hun zoon Angelos, opgeleid als econoom, werkte jarenlang in een hectische kantooromgeving. Enkele jaren geleden besloot hij het roer om te gooien. Minder lawaai. Meer betekenis. Hij zegde zijn baan op en keerde terug naar het ritme van het land om zijn ouders bij te staan.

Samen onderhouden ze hun olijfgaarden. Soms geholpen door dorpsgenoten, zoals dat hier gaat.

De familie heeft twee gaarden, beiden in Oost Mani:

één lager gelegen, meer richting de kust
één hier, in het hart van Oost Mani

Vandaag bezoeken we die laatste.

Geen plantage, maar een levend landschap

De olijfgaarde is adembenemend mooi. Geen strak voetbalveld met rijen bomen, maar een organisch, bijna wild geheel. Tussen de olijfbomen groeien onder anderen vijgenbomen, granaatappels, amandelbomen, walnoten, citrus, cipressen.

Op de grond groeit wilde oregano, tijm, salie, bergthee (sideritis), venkel en andere kruiden die de lucht een bijna medicinaal aroma geven.

Hier leeft alles samen. Er wordt hard gewerkt, maar zonder haast.

Oogsttijd en bijen

We worden hartelijk ontvangen. De sfeer is warm, open, rustig. Er wordt hard gewerkt, maar zonder haast. Angelos leidt ons rond terwijl de oogst in volle gang is. Hij vertelt over timing, over het lezen van de bomen, over het belang van luisteren naar het land, niet naar spreadsheets.

We bezoeken ook de plek waar de bijenkorven staan in deze periode van het jaar. De bijen spelen hier een stille maar essentiële rol in het ecosysteem. Alles is met elkaar verbonden.

https://video.wixstatic.com/video/c2bb35_6bb1512763514be98037db9fc66b094e/1080p/mp4/file.mp4

Twee gaarden, twee oliën

Uit de twee olijfgaarden worden ook twee verschillende oliën gewonnen. Beiden uitzonderlijk. Beiden met een eigen karakter.

We besluiten ze allebei op te nemen in onze webwinkel.

De olie uit Kambos, precisie en elegantie

De olie van de lager gelegen gaarde, richting Kambos, wordt geperst in de coöperatieve perserij. Jaar na jaar tonen de laboratoriumresultaten aan dat deze olijfolie tot de beste van de regio behoort. De consequent hoge scores zijn het resultaat van perfect rijpe olijven, minimale oxidatie en een uiterst zorgvuldige verwerking — van oogst tot persing.

De olie uit Kentro, uitzonderlijk zeldzaam

Dan is er de olie van deze gaarde. Het hart. Hier meten we een zuurgraad van 0,15.

Dat is niet gewoon “laag”. Dat is uitzonderlijk. Zeldzaam. Slechts een klein percentage van alle olijfoliën wereldwijd haalt dit niveau.

Zo’n extreem lage zuurgraad betekent:

een uitzonderlijk hoog polyfenolgehalte
maximale antioxidatieve werking
ondersteuning van het cardiovasculaire systeem
ontstekingsremmende eigenschappen
optimale bescherming van cellen tegen dagelijkse schade

Dat is niet gewoon “laag”. Dat is uitzonderlijk. Zeldzaam. Slechts een klein percentage van alle olijfoliën wereldwijd haalt dit niveau. Dit is olijfolie als dagelijkse gezondheidsbondgenoot.

Waarom deze olie zo extreem zuiver is?

Angelos legt het eenvoudig uit. De olijven uit deze gaarde gaan binnen zeven uur na de oogst naar de dorpsperserij. Die perserij ligt letterlijk om de hoek, bijna elk gehucht hier heeft zijn eigen kleine perserijtje.

Hoe sneller de persing: